اولین کنفرانس استاندارد و استانداردسازی در صنایع دریایی ۱۲ آذر برگزار شد. 
با وجود مشارکت متنوع و چشم‌گیر از صنایع، مسئولین و دانشگاهیان، عدم حضور نمایندگانی از سازمان بنادر و موسسات رده‌بندی سؤال برانگیز بود. ابهام وقتی بیشتر می‌شود که متوجه می‌شویم علی‌رغم دعوت رسمی به کنفرانس، در آن مشارکت نداشته‌اند.

یادداشت زیر مطالبه بخشی از شرکت‌کنندگان است که توسط یکی از ایشان تنظیم شده است:

اولین کنفرانس استاندارد و استانداردسازی در صنایع دریایی ۱۲ آذر برگزار شد. معمولا اگر با حسن نیت و هوشمندانه موضوع و فعالیت، انتخاب شده باشد اولین‌ها پرشور و با حضور بازیگران مختلف صنعت برگزار می‌شوند. وقتی در ساعت اول افتتاحیه این رویداد برای حضور در سالن ۴۰۰ نفره به زحمت صندلی خالی پیدا می‌کردی و بین مخاطبین، همه گروه‌های سنی و ‌کاری را می‌دیدی، نمایشگاه را هم پرشور و شلوغ ملاحظه می‌کردی، قطعا این به ذهن تبادر می‌کند که طراح اصلی این موضوع به قول خودمانی به هدف زده است. امید است همچنان که در اقیانوس، شناختشان دقیق بود بتوانند در به ثمر رساندن ماموریت اصلی نیز سپندگونه عمل کنند. انشالله.  درهمین راستا، وقتی در نمایشگاه قدم می‌زنی با حضور بیش از ۲۰ شرکت و سازمان مختلف که نشان از خروشانی صنعت دریا دارد، به سالن‌های شلوغ ارائه مقالات مراجعه می‌کنی که میزبان بیش از ۴۰ محقق برای ارائه شفاهی مقاله است، پوستر ۴۸ مقاله را در راهروی منتهی به سالن‌ها نگاه می‌کنی، به ۶ کارگاه تخصصی با حضور استادان و متخصصین بنام در حوزه‌های مختلف مراجعه می‌کنی، نفرات پاسخگوی پنل تخصصی کنفرانس را می‌بینی و سوالات مخاطبین را می‌شنوی یک ابهام برایت پیش می‌آید. چرا بعضی‌ها نیستند! آیا حضور در کنفرانس علمی  در یک روز آخر هفته اینقدر سخت است! آن هم در دانشگاه امیرکبیر که قدیمی‌ترین دانشکده تخصصی حوزه دریا را دارد و از فارغ‌التحصیلان سال ۱۳۴۷ مکانیک آن در همین کنفرانس دیده شد که همچنان پرنشاط و امیدوار و صاحب نظر و ایده در صنعت دریا نقش آفرینی می‌کنند. اگرچه این مدیر مسئولان، قبلا نشان داده‌اند که در بعضی محافل همیشه هستند و مشکلی با حضور پیاپی با عناوین و لباس‌های متعددشان در سال‌های متمادی مسئولیتشان ندارند. ابهام وقتی بیشتر می‌شود که از مجریان می‌پرسی که آیا دعوت نشده‌اند و می‌شنوی که چرا بطور رسمی دعوت‌نامه بدستشان رسیده است!  دبیر شورای عالی صنایع دریایی در پنل تخصصی چندین بار در پاسخ به سوال مکرر حضار در ضمانت پیاده‌سازی استانداردها در صنعت، مطالبه‌گری مخاطبین از مسئولین را نکته حیاتی دانستند. خب این چراغ اول را روشن می‌کنیم و این سوالات را مطرح می‌کنیم:  چرا سازمان بنادر و دریانوردی بعنوان نماینده کشور (صاحب پرچم) برای پیاده‌سازی کنوانسیون‌های بین‌المللی در این کنفرانس نبود! چرا این سازمان نقش حاکمیتی خود را در نظارت بر موسسات رده‌بندی با حضور فعال در هیئت امنا آن‌ها ایفا نمی‌کند؟ آیا هرآنچه این تعداد از محققین ارائه کردند را می‌دانند و برایشان نظرات گروه‌های مختلف صنعتی/دانشگاهی/تحقیقاتی مهم نیست!؟  چرا موسسه رده‌بندی بعنوان مسئول پیاده‌سازی طبقه‌بندی کشتی‌ها  و نیز بازرس اجرای کنوانسیون‌های سازمان ملل بعنوان سازمان شناخته شده در این کنفرانس حضور نداشت! شاید بخاطر وجود دو موسسه این به امید آن و آن به امید این نشسته‌اند. شاید علم غیب داشتند که در مقالات اشاره می‌شود در کشورهای بزرگ هم تنها یک موسسه وجود دارد و نگران پاسخگویی به افکار عمومی بودند. یا می‌دانستند در پنل تخصصی سوال می‌شود که چرا هیئت امنای این دو موسسه نقش فعال در راهبریشان ندارند و چرا همچون همه موسسات معتبر بخش تحقیقات فعال ندارند که همچون مدیر تحقیقات RS کارگاه برگزار کند!  امید است پاسخ منطقی به این عدم حضور و سوالات داده شود. یادمان باشد که مطالبه‌گری حق جامعه دریایی است و پاسخگویی بر همه مدیران و مسئولان فرض. بدون اغنای کلی در دریای مواج نظرات و افکار متنوع و مختلف، رسیدن به ساحل امن هم‌افزایی و وحدت عمل دست نیافتنی است.    بر گرفته از صحبت‌های دستیار ویژه رئیس جمهور در توسعه دریامحور، اگر عنوان این کنفرانس به گفتمان و رفتار عمومی تبدیل شود هدف غایی محقق می‌شود. استانداردسازی در همه شئون، موجب تمیز سره از ناسره می‌شود. انشالله.

مطالب اخیر